Şelalelerin asıl büyüleyici güzelliği, kuşkusuz, vadi tabanında suyun kıyısından yapılan bir yürüyüşte daha iyi görülüp hissedilir. Özellikle geniş yapraklı ağaçların yapraklarının renk değişimi sırasında vadide eşsiz bir renk armonisi oluşur. Ağaçlardan dökülen sarı, kızıl, kahverengi yapraklar şelalelerden akan sulara karışarak, tüm vadi tabanını ve yamaçları kaplar. Bazen şelalelerden akan suların havuzcuklarda oluşturduğu girdap, rengârenk yaprakların dansına neden olur. Bazı şelaleler yeşilin her tonuna sahip yosunlarla kaplı katman katman kaya duvarlarından dökülür. Ali İhsan Gökçen, Kasım 2002, SKYlife Dergide çıkan yazının tamamı için tıklayınız

Uçurumdan uçuruma düşen, köpüklü suların oluşturduğu 30 'a yakın şelalesiyle kayıp bir vadi... Ihlamur, gürgen ve meşelerin göğü hapsettiği bir ormanda, sararan yaprakların suyla muhteşem sonbahar düeti... İki yıl önce keşfedilen sarp vadide uğuldayan şelaleleri, muhteşem doğası ve bakır yaylalarıyla göz kamaştıran ERFELEK, SİNOP'un ilçesi. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi

ZAMAN ÖĞÜTEN DEĞİRMEN Tatlıca Takım Şelaleleri'nin aktığı vadideki eski su değirmeni, Şelalelere de adını veren Tatlıca köyüne ait. Eski değirmen 1.5 kilometreyi aşan şelale tırmanışı için kerteriz noktası. Şelalelerden tırmanarak değirmene gelindiğinde yol yarılanmış oluyor. Geri dönmek isteyenler için değirmenden aşağıya patikayla inmek mümkün. Değirmenden sonra vadi daha da sarplaşıyor. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi

TAŞ ÖRTÜ Sorgun, Erfelek'e yaklaşık 15 kilometre mesafede bir orman köyü. Sık ormanların çevrelediği bir ovada kurulu köyde, diğer köylerde de olduğu gibi geneleksel taş örtülü eski evler hızla yok oluyor. Taş örtü, özellikle direkler üstünde duran ahşap tahıl ambarlarında ve tarlalardaki küçük kulübelerde görülüyor. Zira taş örtü çatıları, sert Karadeniz rüzgarına karşı daha dayanıklı oluyor. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi

RENK PALETİ Kayın, ıhlamur, gürgen, ve meşe ormanında göyüzünün görünmediği dar Tatlıca Vadisi, Karasu üzerine kurulan baraj çalışmaları sırasında keşfedilmiş. Şelaleler, döküldükleri noktalarda bazen dört beş metre derinliğinde ve rengarenk gölcükler oluşturuyor. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi

SUYUN DÜŞÜ Gebegüneyi yaklaşık 1050 metre yükseklikte bir yayla. Sonbahar, orman ağaçlarının yanı sıra ormanaltı bitki örtüsünü de göz alıcı renklere boyuyor. Atlas'ın koyduğu adla "Belikliduvar" vadinin hemen hemen ortalarına denk düşüyor. On metreye yakın dik duvardan yosunlar ve orman altı bitkileri de suyla birlikte akıyormuş hissi uyandırıyor. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi

Vadide zaman zaman küçük kollara ayrılan su, birleşip aynı gölcüğe dökülürken muhteşem görüntüler yaratıyor. "Saklıseki" bu ayrılış ve yeniden birleşişin en güzel örneği. Gebegüneyi Yaylası sonbahar renklerinin en görkemli izlendiği noktalardan. Ormanaltı bitki örtüsünün en baskın rengini yine eğrelti otları veriyor. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi

Soğuk suların uğultularla döküldüğü Tatlıca Takım Şelaleleri'nin her biri ayrı ayrı biçimde. Sonbaharda da su, hatırı sayılır seviyenin altına inmiyor. Sonbahar renklerinin hızlı değişimi en açık biçimiyle yapraklara yansıyor. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi

Erfelek Başaran köyü ve Sarıkum Gölü çevresinde bulunan yaşlı dişbudak ormanlarında yılkı atları özgürce dolanıyor. Akveren köyü yakınında, Türk Alman ortak projesiyle özel yetiştirilmiş kayın ormanı kalem gibi uzayan ağaçlarıyla dikkat çekiyor. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi

Erfelek'in Abonoz Mahallesi'ndeki asma köürü çelik halatlar üzerinde duruyor. Abonozluların ürkütücü köprüden hayvanlarını geçirebilmek için eşekle önden gitmesi gerekiyor. Erfelek, kendine özgü lezzetiyle ve piştikten sonra iç kabuğundan kolay ayrılan kestanesiyle ünlü. Olgunlaşan kestaneler uzun sırıklarla ağaçlara çıkılarak silkeleniyor. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi

Erfelek'in güneyinde, bin metrenin üzerindeki yükseklikte, karışık ağaçlarla kaplı ormanlık sırtlarında sonbaharın renkten renge geçişi rahatlıkla izlenebiliyor. İbrahim BAŞTUĞ, Eylül 2001, ATLAS Dergisi